၉။ ဥဒါယီသုတ္

ဤသို႔ အကြ်ႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရား ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာရုံေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ အရွင္ဥဒါယီသည္ လူပရိသတ္မ်ားစြာျခံရံ၍ တရားေဟာေနသည္၊ အရွင္အာနႏၵာသည္ ထုိအေၾကာင္းကို ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားသည္။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက ဤသုိ႔ မိန္႕ေတာ္မူပါသည္ -

“အာနႏၵာ !

သူတပါးတုိ႔အား တရားေဟာရန္ မလြယ္ကူ၊ သူတပါးတုိ႔အား တရားေဟာလုိသူသည္ တရား ၅-မ်ိဳးတုိ႔ကို မိမိသႏၱာန္၌ ျဖစ္ေစ၍ ေဟာၾကားရမည္။

ယင္း ၅-မ်ိဳးမွာ -

၁။ အစဥ္တက် ေဟာမည္ဟု လည္းေကာင္း -

၂။ က်ိဳးေၾကာင္းျပလ်က္ ေဟာမည္ဟု လည္းေကာင္း -

၃။ သနားကရုဏာစိတ္ျဖင့္ ေဟာမည္ဟု လည္းေကာင္း -

၄။ လာဘ္ကို မငဲ့ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ေဟာမည္ဟု လည္းေကာင္း -

၅။ မိမိ, သူတပါး ႏွစ္ဦးသားကို မထိပါး မပုတ္ခတ္ဘဲ ေဟာမည္ဟု လည္းေကာင္း -

ေဆာင္ - အစဥ္တက်၊ က်ိဳးေၾကာင္းျပကာ၊ ကရုဏာထား၊ လာဘ္မ်ား မၾကိဳက္၊ မထိခိုက္ဘဲ၊ စိတ္မွာ စြဲ၊ ေဟာျမဲ တရားကို။

အစဥ္တက် တရားဟူသည္မွာ - ဒါနကထာ, သီလကထာ, မဂၢကထာ, ကာမာနံ အာဒီန၀ကထာ, ေနကၡေမၼ အာနိသံသကထာ တုိ႔ျဖစ္သည္။

ေဆာင္ - ဒါ, သီ, သဂ္, မဂ္၊ ကာ, ေနက္ စြက္၊ ေျခာက္ခ်က္ တရားစဥ္။

န၀မသုတ္ ျပီး၏။