အရြယ္တင္တယ္ ေျပာခ်င္တာလား
အမ်ိဳးသမီးသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦး ဆံုၾကရာ၀ယ္...
“မၾကီးမငယ္နဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ ၀က္ျခံေတြ ထူလပ်စ္နဲ႕ပါလား၊ ေတာ္ၾကာ အလွပ်က္ေနမယ္၊ ဆရာ၀န္ မျပဘူးလား”
“ျပတာေပါ့၊ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ဘယ္ေပ်ာက္မလဲ၊ အခုေဆးေသာက္ေနရတယ္။ ခ်က္ခ်င္းမေပ်ာက္လည္း တစ္မ်ိဳးေကာင္းတာပဲ”
“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
“ငါ့ကို အခုမွေတြ႕ဖူးတဲ့ ေကာင္ေလးေတြက ဆယ္ေက်ာက္သက္ေလးတဲ့”
“ဟုိက္”
ေဒါက္တာရမ္းကု သတိျပဳ
အလြန္ေခါင္ေသာ ရြာေလးအေရာက္ ဗီဒီယိူရုိက္ကူးေရးအဖြဲ႕မွ မင္းသမီးငယ္တစ္ဦး ေ၀ဒနာျဖစ္ျပီး ေဒါက္တာ ရမ္းကုဆီေရာက္လာရာ ကုသအျပီး၌ အေၾကာင္းသိ သူငယ္ခ်င္းက....
“မင္းကုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြဆုိ ေရာဂါကို ေသေသခ်ာခ်ာရွာေဖြစမ္းသပ္ျပီးမွ ကုတယ္၊ အခု မင္းသမီးက်ေတာ့ အျပင္ပန္းပဲ ဘာလုိ႔ စမ္းသပ္တာလဲ။ ဘာလဲ က်ေနတဲ့သိကၡေတြ ျပန္ဆယ္တာလား”
“မဟုတ္ဘူး၊ ဒီမင္းသမီးေလးရဲ႕ ပုိစတာ၊ ဓာတ္ပံုနဲ႕ ျပကၡဒိန္ေတြ ငါ့ခဏခဏၾကည့္ဖူးေနက်ကြ”
“ေဟ”
ခ်မ္းတုန္ခ်မ္းတုန္ တုန္ခ်မ္းခ်မ္း
အထူးကုေဆးခန္းၾကီး၌ တက္ေရာက္ကုသေသာ ဇနီးသည္၏ ခင္ပြန္းသူေဌးၾကီးအား ဆရာ၀န္က ...
“အန္ကယ္ၾကီး လက္ေတြ တုန္ေနပါလား။ ခါတုိင္းရက္ေတြက ခုလုိတုန္တာ မေတြ႕မိပါဘူး။ အမွတ္တမဲ့ မေနနဲ႕။ ဆရာ၀န္ေလး ဘာေလးျပဦးေနာ္”
ထုိအခါ ခင္ပြန္းသည္အေၾကာင္းသိေသာ ဇနီးသည္က ၀င္ေျပာလုိက္သည္မွာ ...
“ဒီေန႕ ကြ်န္မ ေဆးရုံကဆင္းရမယ့္ေန႕ေလ ဆရာ။ ေဆးဖုိး၀ါးခေတြ ရွင္းေပးျပီး သြားရင္ေတာ့ သူ႔လက္ေတြ အလုိလုိ ျပန္ေကာင္းသြားမွာပါ”
“ဟုိက္”
ဒါဆုိ ဘက္ဆဲလားစာေရးဆရာမ ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစား
ဆရာ၀န္မေလးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ အပ်င္းေျပစကားစျမည္းေျပာၾကရာ၀ယ္ ...
“ကုသိုလ္ကံက မတူဘူး။ ဆရာ၀န္ျဖစ္တာခ်င္း အတူတူ သူက ကားထည္လဲစီးျပီး ႏုိင္ငံျခားကို တဒီးဒီးသြားႏုိင္တယ္”
“နင္လည္း အားက်မခံ သူ႔လုိျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားေပါ့”
“သူ႔လုိ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးဟာ”
“နင္ကလည္း စစ္မေရာက္ခင္ ျမားကုန္ေနျပီ”
“သူက နာမည္ၾကီး၊ အဆုိေတာ္၊ သရုပ္ေဆာင္၊ ဆရာ၀န္ဟဲ့”
“အယ္”
No comments:
Post a Comment