(၃) ဒိ႒ိိ၀ိသုဒၶိ

ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိ(ဉာဏ္အျမင္စင္ၾကယ္ျခင္း၊ အယူစင္ၾကယ္ျခင္း)ဟူသည္ ပုဂၢိဳလ္၊ သတၱ၀ါ၊ ငါ၊ သူတပါး၊ ေယာက္်ား၊ မိန္းမဟူ၍ အျမင္မွား အသိမွားမူတုိ႔ကို ပယ္ရွားလ်က္ ေလာကီရုပ္နာမ္ဓမၼတုိ႔ကို ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိျမင္တတ္ေသာ ဉာဏ္ပညာပင္တည္း။

ရုပ္တရားနာမ္တရားတို႔ကို လကၡဏ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္၊ ပဒ႒ာန္တင္၍ ဆင္ျခင္လုိက္သည့္အခါ သိမူကား စိတ္၊ ခံစားမူကား ေ၀ဒနာ၊ မွတ္သားမူကား သညာ၊ ျပဳလုပ္အားထုတ္မူကား သခၤါရ၊ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကား ရုပ္တည္း၊ ဤ ရုပ္ေ၀ဒနာ သညာ သခၤါရ သိညာဥ္တုိ႔မွတပါး အတၱဟူသည္မရွိဟု သိျမင္လာ၏၊ ဤသို႔ သိျမင္ျခင္းကိုပင္ အတၱ စြဲလမ္းမူ(အညစ္အေၾကး)မွ ကင္းေ၀း စင္ၾကယ္သည့္အတြက္ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိ ဟုေခၚရေပသည္။

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ (အဆင့္ျမင့္) စာအုပ္မွ ထုတ္ႏူတ္ေဖာ္ျပသည္။