၅။ မာတာပုတၱသုတ္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း အာရာမ္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူစဥ္ သားအမိႏွစ္ဦးတုိ႔ သာသနာ့ေဘာင္၀င္၍ သားက ရဟန္း၊ အေမက ရဟန္းမ ျပဳလ်က္ ၀ါကပ္ ေနထုိင္ၾကသည္။

ထုိသားအမိႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ အခ်င္းခ်င္း အျမဲ ေတြ႕ျမင္လုိၾကသည္။ အမိကလည္း သားကို, သားကလည္း အမိကုိ အျမဲ ေတြ႕ျမင္လုိသည္၊ ထုိသားအမိႏွစ္ဦးတုိ႔ အျမဲ ေတြ႕ျမင္ေနျခင္းေၾကာင့္ ဆက္ဆံမူ ရင္းႏွီးလာၾကသည္၊ ဆက္ဆံမူ ရင္းႏွီးလာျခင္းေၾကာင့္ အကြ်မ္း၀င္လာၾကသည္၊ အကြ်မ္း၀င္လာျခင္းေၾကာင့္ ရာဂစိတ္ သက္၀င္လာၾကသည္၊ ထုိသားအမိ ႏွစ္ဦးတုိ႔ ရာဂစိတ္သက္၀င္လာျခင္းေၾကာင့္ သိကၡာလည္း မခ် အားနည္းေအာင္လည္း ထင္စြာမျပဳဘဲ ေမထုန္အက်င့္ကို မွီ၀ဲၾကသည္။

သားအမိႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏ ထုိအျဖစ္သနစ္ကို ရဟန္းမ်ားစြာတုိ႔က ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားက -

“အမိက သားကုိ, သားက အမိကို တပ္မက္ျခင္း မျဖစ္ႏုိင္ - ဟု မဂ္ဖုိလ္မမွီး အခ်ည္းႏွီးေသာ ထုိေယာက္်ားသည္ မွတ္ထင္ေနေလသေလာ?။

၁။ ေလာက၌ မိန္းမအဆင္းကဲ့သို႕ ေယာက္်ားကို စြဲမက္ေစတတ္, ႏွစ္သက္ေစတတ္, မူးယစ္ေစတတ္, ေႏွာင္ဖြဲ႕ေစတတ္, ေတြေ၀ေစတတ္, ေယာဂကုန္ရာ အတုမဲ့ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ျခင္း၏ အႏၱရာယ္ကို ျပဳတတ္သည့္ အျခားတစ္စံုတစ္ခုေသာ အဆင္းကိုမွ်လည္း ငါမျမင္။

မိန္းမအဆင္း၌ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ စြဲမက္ကုန္, မက္ေမာကုန္, ရစ္ပတ္ကုန္, ေတြေ၀ကုန္, စိတ္ျဖင့္ လႊမ္းမုိး ၀င္ေရာက္ကုန္သည္၊ မိန္းမတုိ႔၏ အဆင္းအလုိသို႔ အစဥ္လုိက္ၾကသည့္ ထုိသတၱ၀ါတုိ႔သည္ ကာလရွည္ျမင့္စြာ ပူေဆြးၾကရသည္။

တုိ႔အတူ -

၂။ မိန္းမအသံ, ၃။ မိန္းမအနံ႕, ၄။ မိန္မအရသာ, ၅။ မိန္မ အေတြ႕အထိကဲ့သို႔ ေယာက္်ားကို စြဲမက္ေစတတ္, ႏွစ္သက္ေစတတ္, ယစ္မူးေစတတ္, ေႏွာင္ဖြဲ႕ေစတတ္, ေတြေ၀ေစတတ္, ေယာဂကုန္ရာ အတုမဲ့ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ျခင္း၏ အႏၱရာယ္ကို ျပဳတတ္သည့္ အျခားတစ္စံုတစ္ခုေသာ အသံ, အနံ႕, အရသာ, အေတြ႕အထိကိုမွ်လည္း ငါမျမင္။

မိန္းမအသံ, အနံ႕, အရသာ, အေတြ႕အထိ၌ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ စြဲမက္ကုန္, မက္ေမာကုန္, ရစ္ပတ္ကုန္, ေတြေ၀ကုန္, စိတ္ျဖင့္ လႊမ္းမုိး၀င္ေရာက္ ကုန္သည္၊ မိန္းမတုိ႔၏ အသံ, အနံ႕, အရသာ, အေတြ႕အထိအလုိသို႔ အစဥ္လုိက္ၾကသည့္ ထုိသတၱ၀ါတုိ႔သည္ ကာလရွည္ျမင့္စြာ ပူေဆြးၾကရသည္။

မိန္းမသည္ သြားေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ရပ္ေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ထုိင္ေနေသာ္ လည္းေကာင္း, အိပ္ေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ရယ္ရႊင္ေနေသာ္ လည္းေကာင္း, စကားေျပာဆုိေနေသာ္ လည္းေကာင္း, သီခ်င္းဆုိေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ငိုေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ဖူးဖူးေရာင္ေနေသာ္ လည္းေကာင္း, ေသေနေသာ္ လည္းေကာင္း ေယာက္်ား၏ စိတ္ကို ဆြဲေဆာင္ႏုိင္သည္။

“မာရ္နတ္ေက်ာ့ကြင္း” ဟု ေျပာလုိလွ်င္ မာတုဂါမကို ေျပာမွ အမွန္ေျပာရာ ေရာက္သည္၊ မာတုဂါမသည္ “မာရ္နတ္ေက်ာ့ကြင္း” အစစ္ ျဖစ္သည္ ဟု မိန္႕ေတာ္မူသည္။

ဤသို႔ မိန္႕ေတာ္မူျပီး ပါဠိကဗ်ာ ဂါထာျဖင့္ မိန္႕ေတာ္မူျပန္သည္မွာ -

“သတ္ျဖတ္ရန္ သန္လ်က္စြဲကိုင္လာသူႏွင့္ ျဖစ္ေစ, ေျမဘုတ္ဘီလူးႏွင့္ ျဖစ္ေစ စကားေျပာသင့္လွ်င္ ေျပာဆုိရာသည္၊ အသက္ေသေအာင္ ကိုက္တတ္ေသာ ေျမြကိုေသာ္လည္း ထိပါး ကိုင္တြယ္သင့္လွ်င္ ထိပါး ကိုင္တြယ္ရာသည္၊ မိန္းမႏွင့္ကား တစ္ေယာက္ခ်င္း စကားမေျပာဆုိရာ၊ မေျပာဆုိသင့္။

သတိလြတ္ကင္းေသာ ေယာက္်ားကို မိန္းမတုိ႔သည္ ၾကည့္ရူျခင္း, ျပံဳးရႊင္ျခင္း, မလံု႕တလံု ၀တ္ဆင္ျခင္း, သာယာႏူးညံ႕စြာ ေျပာဆုိျခင္းတုိ႕ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕တတ္ၾကသည္၊ ေသ၍ ဖူးဖူးေရာင္ထေနသည့္ အေလာင္းျဖစ္ေနေသာ္လည္း မိန္မကိုယ္ကို မထိပါး မကိုင္တြယ္သင့္ သည္သာတည္း။

စိတ္ႏွလံုးေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ အဆင္း, အသံ, အနံ႕, အရသာ, အေတြ႕အထိဟူေသာ ဤကာမဂုဏ္ ၅-ပါးတုိ႔ကို မိန္းမတုိ႔ရုပ္၌ ထင္ရွား ေတြ႕ျမင္ရသည္။

၀တၳဳကာမ, ကိေလသာကာမတုိ႔ကို ကြဲကြဲျပားျပား မသိျမင္သူတုိ႔သည္ ကာမ ၀ဲၾသဃထဲ နစ္ေမ်ာၾကရသည္၊ ကာမတုိ႔က သူတုိ႔ကို သိမ္းပိုက္ထားသျဖင့္ သူတုိ႔သည္ သံသရာခရီး ရွည္ၾကရသည္၊ ဂတိအမ်ိဳးမ်ိဳး ဘ၀အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရာက္ၾကရေလသည္။”

ေဆာင္ - မိန္းမ ဆင္း, သံ၊ နံ႕, ရသံ၊ တစ္ဖန္ ေတြ႕ထိမ်ား။

ေယာက္်ားစိတ္ဓာတ္၊ ဆြဲေဆာင္တတ္၊ မာရ္နတ္ေက်ာ့ကြင္းမ်ား။

ပဥၥမသုတ္ ျပီး၏။