အဆင့္အတန္း ဆုိရာ၀ယ္

ဟိုေရွ႕ေရွ႕တုန္ကေပါ့ကြယ္။

တိုင္းျပည္းတစ္ခုမွာ ေပါ့ကြယ္ ဘုရင္ႀကီးတပါးရွိတယ္တဲ့။

အဲဒီဘုရင္ႀကီး သားေတာ္ေလးတစ္ပါး ရွိတယ္ေပါ့ကြယ္။

တစ္ေန႕ေတာ့ အဲဒီမင္းသားေလးက တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာ မင္းညီးမင္းသားတို႕တတ္အပ္တဲ့ အတတ္ပညာေတြကို သြားေရာက္သင္ယူပီ သူ႕ရဲ႕တိုင္းျပည္ကို ျပန္လာတဲ့အခါမွာ -

“ အိမ္ျပန္ျခင္းတယ္ ၀ူးးးး အေႏြးေထြးဆံုးအေမ့အိမ္...” ဆိုပီး သီးခ်င္းေလးဆိုရင္ သူ႕အမိေျမတိုင္ျပည္ကို ျပန္လာတာေပါ့။

အဲသလို႕နဲ႕ သူတို႕တိုင္းျပည္မေရာက္ခင္ လမ္းမွာဇရပ္တစ္ခုရွိတယ္။

အဲဒီဇရပ္ေပၚမွာ သူေတာင္းစာတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။

ဟိ... မင္းသားသူမ်ားေတြလို မဟုတ္ဖူးဗ်သိလား။

သူလာတာကဗ်ာ ျမက္ထံုးေတြကို ထမ္းပီလာတာဗ်။

ျမက္ထံုးေတြ ထမ္းလာတာကလည့္ၾကည့္အံု ဟိ...ျမင္ေယာင္ၾကည့္လုိက္ေပါ့ ခြီ...

သူမ်ားေတြလို ျမက္ကိုမထမ္းဖူးဗ်ာ ျမက္ေတြကို တဖက္တည္းမွာဘဲ စုထမ္းလာတာတယ္ေလ။

အဲဒါကို ဇရပ္ေပၚက သူေတာင္းစာကျမင္ေတာ့ ဒီလိုေျပာလိုက္တယ္။

“ အရွင္မင္းသား ျမက္ေတြကို အဲသလို တဖက္တည္းမွာဘဲ စုပီးထမ္းရင္ အရွင္မင္းသား ပင္းပန္းတာေပါ့ ဘုရား”

ဟိုဘက္ ဒီဘက္ႏွစ္ဘက္ ခြဲးျပီး ထမ္းရင္ အရွင္မင္းသား မပင္းပန္းဖူးေပါ့ဘုရား”

အဲဒါနဲ႕ မင္းသားလည္းစဥ္းစာတယ္။

“အင္း... ဒီသူေတာင္းစာေျပာတာမွန္တယ္...ဒါေပမယ္ မျဖစ္ေသးပါဖူးေလး” ဆိုပီးအရင္းတိုင္ဘဲ ျမက္ေတြကို ထမ္းျပီး ဆက္ထြက္သြာတာေပါ့”

အဲဒါနဲ႕ သူေတာင္းစားက လွမ္းေျပာတယ္... “အရွင္မင္းသား တပည့္ေတာ္ေျပာသလို ဘာလို႕မထမ္းသလည္းဘုရား” လို႕ ေမလုိက္ေတာ့...

အဲဒီမွာ မင္းသားကျပန္ေျပာတာကေတာ့...

“ ဟုတ္ကဲ့ အသင္ သူေတာင္းစားေျပာတာ မွန္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ သင္က သူေတာင္းစား အကၽြႏု္ပ္က ဘုရင္ျဖစ္မယ့္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားေလး အဲဒီေတာ့ သင့္လို႕သူေတာင္းစားေျပာတာ ကၽြႏ္ုပ္က လက္ခံစာရာလား” လို႕ေျပာပီ အရင္းတိုင္ဘဲ ျမက္ထံုးေတြကို တဖက္မွာဘဲ စုထမ္းပီ သူတိုင္းျပည္ကို ဦးတည္းပီး ထြက္သြားတယ္တဲ့ .......

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါဘဲကြယ္ .....

အစ္ကိုေစာေမာင္ ၊ ကိုၿဖိဳး (သစၥာခရီးသည္) ေရးသားေပးပို႔ပါသည္။